Dawkowanie kwasu foliowego w ciąży zależy od wielu czynników: kobiety w wieku rozrodczym poza dietą bogatą w kwas foliowy powinny pobierać 0,4 mg kwasu foliowego dziennie, kobiety planujące zajście w ciążę powinny przyjmować 0,4-1,0 mg kwasu foliowego dziennie na cztery tygodnie przed planowanym poczęciem dziecka, Wysłany: 7 października 2016, 10:15. Cytuj / Lubię / Zgłoś. Cześć Dziewczyny. Odebrałam wczoraj wyniki i nareszcie TSH jest na poziomie 1 tj. 1,33 (przy normie 0,3500-4,9400). Hashi zdiagnozowane miałam w kwietniu przy TSH 15, wyniki załączam w formie zdjęcia. Jak zajść w ciążę przy PCOS, Hashimoto i innych problemach? Zaburzenia hormonalne takie jak zespół policystycznych jajników (PCOS) lub choroba Hashimoto (przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy) mogą utrudniać zajście w ciążę. Warto jednak pamiętać, że ich obecność nie wyklucza szansy na posiadanie dziecka. Jeśli u kobiety jest podejrzewana niedomoga lutealna, objawy, które powinny zaniepokoić i spowodować poddanie się dogłębnej diagnostyce, są następujące: problemy z zajściem w ciążę, poronienia we wczesnym okresie ciąży, plamienia z dróg rodnych występujące pomiędzy menstruacjami, obrzęk i tkliwość piersi, nasilenie Tabletki Acard pomagają w zajściu w ciążę pod warunkiem, że są wskazania, aby je zastosować. Radzę w tej sprawie skonsultować się bezpośrednio z lekarzem. Wskazaniem do przyjmowania Acardu są immunologiczne przyczyny poronienia. Pamiętaj, że odpowiedź naszego eksperta ma charakter informacyjny i nie zastąpi wizyty u lekarza. Z kolei hormon FSH wpływa na proces dojrzewania i uwalniania komórki jajowej. Zaburzenia stężenia FSH i LH wywołane niedoczynnością tarczycy mogą więc spowodować bezowulacyjne cykle. W większości przypadków uniemożliwiają one zajście w ciążę. Chorowanie na niedoczynność tarczycy wiążę się również z większym ryzykiem r1nzzg. CytujEmemadziewczyny ale hashimoto jesli jest rozpoznane i leczone - utrzymanie tsh na prawidłowym poziomie wcale nie powoduje trudności zajścia w ciąże!! bzdura, tylko zaniedbanie to powoduje - nie stosowanie się do zaleceń endokrynologa , ja mam hashimoto i synek poczęty za pierwszym razem, niektórzy ginekolodzy zrzucają na tarczycę- jak już nie potrafią podać przyczyny czemu nie ma ciąży , więc pamiętajcie przy hashimoto zanim zaczniecie starania o ciąże zbadajcie poziom tsh jeśli jest jakiekolwiek podejrzenie - wtedy włączyć hormon tarczycy przyjmować odpowiednie dawki , nie zapominać o lekach i nie odstawiać jak tsh dobre - bo chorobę te mamy an całe życie nawet jeśli tsh jest unormowane!!! powodzenia Witam, Będę bardzo wdzięczna za opinię z "pierwszej ręki" ;-) Moje Hashimoto jest ze mną od 2 lat, po 3 miesiącach od rozpoznania (baaaardzo głęboka niedoczynność: TSH - 78, anty-TPO >600) poziom TSH unormował się i oscyluje wokół 1-1,5. Planuję ciążę i mam pytanie odnośnie anty-TPO. Moje TSH nadal w normie, ale anty-TPO - 460 przy normie do 34. Czy wysoki poziom przeciwciał utrudni mi zajście w ciążę, utrzymanie jej i urodzenie zdrowego dziecka? Myślę, że nie, ale będę wdzięczna za wszelkie opinie ;-) Wizytę u endokrynologa mam za 2 tygodnie, więc na pewno o to zapytam, ale może ktoś już był w podobnej sytuacji i ma taką wiedzę ;-) Co do chorób autoimmunologicznych, stres tu ma kluczowe znaczenie. Moje hashimoto przyjęłam z "dobrodziejstwem inwentarza", euthyrox prawdopodobnie do końca życia, ale są przecież trudniejsze przypadłości. Ja o swojej nie myślę, kontroluję co 6 miesięcu TSH, mam znakomitego lekarza, jest dobrze ;-) Pozdrawiam ciepło! Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2012-05-24 21:53 przez December. Choroba Hashimoto to rzadkie schorzenie autoimmunologiczne, a więc takie, z którym pacjent zmaga się ze względu na zaburzenia funkcjonowania własnego układu odpornościowego. Jego przyczyny ciągle nie są znane, a choć lekarze coraz częściej zwracają uwagę na istnienie obciążeń genetycznych nie wykluczają również, że choroba Hashimoto może zaatakować osoby, których przodkowie nigdy nie mieli do czynienia z tym problemem. Sama choroba objawia się istnieniem przewlekłego stanu zapalnego tarczycy, który w pewnym momencie jest w stanie doprowadzić do jej niedoczynności, a rzadziej również do nadczynności tego gruczołu. Choroba Hashimoto ma przebieg bezobjawowy, medycyna jak dotąd nie jest też w stanie leczyć jej przyczyn. Terapia zalecana przez lekarza koncentruje się zatem na walce z konsekwencjami tego schorzenia, a więc zarówno z niedoczynnością, jak i nadczynnością tarczycy. Pacjent, u którego zdiagnozowano chorobę Hashimoto powinien znajdować się przy tym pod stałą kontrolą specjalisty, nigdy nie ma bowiem pewności, czy łagodny do tej pory przebieg nie zostanie przyspieszony. Kobiety nie są narażone na występowanie choroby Hashimoto w mniejszym stopniu niż mężczyźni, można więc zrozumieć ich obawę o to, czy choroba nie będzie miała wpływu zarówno na zajście w ciążę, jak i na sam jej przebieg. Obawy te nie są wcale nieuzasadnione, o ryzyku możemy przy tym mówić mając na względzie co najmniej kilka jego przyczyn. W pierwszej kolejności powinniśmy zwrócić uwagę na to, że jest to choroba autoimmunologiczna, zawsze istnieje zatem poważna obawa o to, w jaki sposób organizm chorej zareaguje na płód będący przecież ciałem obcym. Ryzykowne jest również samo zachowanie tarczycy, tak jej nadczynność, jak i niedoczynność mogą bowiem stanowić poważny problem dla osoby chcącej zajść w ciążę. Lekarze przypominają jednak, że nie ma wcale podstaw do wyrokowania o niemożności urodzenia zdrowego dziecka przez kobietę zmagającą się z chorobą Hashimoto. Konieczna jest jedynie nieco większa niż zazwyczaj odpowiedzialność. Już podczas planowania ciąży warto skontaktować się z endokrynologiem, który oceni ogólny stan zdrowia kobiety i zapozna się z dotychczasowymi metodami jej leczenia. Endokrynolog jest w stanie ocenić, na ile poważne jest ryzyko problemów podczas samej ciąży, jego pomoc polega jednak również na ustaleniu, jakie leki powinna przyjmować przyszła mama. Wizyta u endokrynologa jest zresztą zalecana nie tylko wówczas, gdy przyszła mama spodziewa się już dziecka. Niekiedy niewłaściwe wartości produkowanych przez tarczycę hormonów przyczyniają się do tego, że w ogóle nie dochodzi do zapłodnienia. Pomoc endokrynologa sprawia, że możliwe staje się lepsze „przygotowanie” przyszłej mamy do zapłodnienia. W czasie trwania ciąży (zwłaszcza w jej początkowej fazie) znacząco rośnie ryzyko poronienia. Badania prowadzone przez naukowców potwierdzają, że dochodzi do nich nawet pięć razy częściej niż ma to miejsce w przypadku kobiet zdrowych, niezwykle ważna okazuje się zatem przede wszystkim kontrola poziomu hormonu TSH i jego wyrównywanie. Niektóre przyszłe mamy obawiają się również, że niedoczynność tarczycy będąca konsekwencją choroby Hashimoto, może mieć wpływ na pojawienie się wrodzonych wad dziecka. Rzeczywiście, lekarze nie są w stanie wykluczyć takiego ryzyka, przypominają jednak, że mamy z nim do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy niedoczynność nie jest leczona. Leki regulujące poziom hormonów produkowanych w tarczycy przyczyniają się zatem do tego, że szanse na urodzenie zdrowego dziecka są takie same, jak w przypadku kobiet, które nigdy nie miały problemów z tarczycą. Obawy wielu kobiet nie potwierdzają się też wówczas, gdy ich przedmiotem jest wpływ karmienia piersią na dziecko. Owszem, w czasie pobierania przez malucha pokarmu do jego organizmu dostaje się też pewna liczba przeciwciał, żadne badania naukowe nie potwierdziły jednak, że choroba Hashimoto przenosi się właśnie w ten sposób. Badania nie dają również stuprocentowej pewności, że dziecko matki (lub obojga rodziców) ze zdiagnozowaną chorobą Hashimoto będzie w przyszłości musiało zmagać się z tym schorzeniem, choć, oczywiście, czynnik genetyczny również jest brany pod uwagę wówczas, gdy poszukuje się przyczyn omawianej tu choroby. Odwiedź też stronę: Jeśli masz doświadczenie w tym temacie, bardzo prosimy o Twój komentarz. Podziel się swoją wiedzą z innymi mamami, wzbogać tę stronę! Hashimoto a ciąża – czy mają związek? Okazuje się, że tak. Hashimoto to najczęstsza przyczyna niedoczynności tarczycy u kobiet w wieku rozrodczym. Choroba wpływa także na przebieg ciąży oraz rozwój płodu. Jakie są jej przyczyny i objawy? Jak ją leczyć i dlaczego to ważne? spis treści 1. Hashimoto a ciąża i płodność Hashimoto a płodność Hashimoto a przebieg ciąży 2. Przyczyny i objawy choroby Hashimoto 3. Rozpoznanie i leczenie choroby Hashimoto rozwiń 1. Hashimoto a ciąża i płodność Hashimoto a ciąża - to kwestia, która znajduje się w centrum zainteresowania nie tylko specjalistów, ale i wielu kobiet. Ma to związek z tym, że ta choroba autoimmunologiczna i najczęstszy rodzaj zapalenia tarczycy nie tylko wpływa na jakość codziennego funkcjonowania, ale także utrudnia zapłodnienie oraz donoszenie ciąży. Zobacz film: "Anna Karczmarczyk o chorobie Hashimoto" Hashimoto a płodność Hashimoto może wpływać nie tylko na samopoczucie i komfort życia, ale także płodność, przebieg ciąży i rozwój płodu. Ma to związek z tym, że hormony tarczycy wpływają na: owulację i przebieg cyklu miesiączkowego, wzrost i rozwój komórek organizmu, procesy regeneracyjne płodu. Hashimoto a przebieg ciąży Nieprawidłowości w obrębie układu hormonalnego w przebiegu Hashimoto nie tylko utrudniają zajście w ciążę, ale mogą prowadzić do odrzucenia zarodka (organizm traktuje je jako ciało obce), zwiększają także ryzyko poronień i porodu przedwczesnego. Nieleczona choroba ma niekorzystny wpływ na rozwój płodu, przy czym najważniejszy jest I trymestr. Nie dość, że wówczas kształtują się najważniejsze organy dziecka, to i korzysta ono z krwi matki (i jej zasobów). Dopiero później powstaje u dziecka tarczyca, która przejmuje produkcję hormonów. Do najczęstszych powikłań nieleczonej w ciąży niedoczynności tarczycy i Hashimoto należy: pęknięcie łożyska, stan przedrzucawkowy, upośledzenie umysłowe i inne zaburzenia w rozwoju dziecka, niska masa urodzeniowa dziecka, zaburzenia oddechowe dziecka, ryzyko zgonu płodu lub noworodka. Nasilenie objawów zależy przede wszystkim od czasu trwania niedoczynności tarczycy oraz stopnia niedoboru hormonów. 2. Przyczyny i objawy choroby Hashimoto Choroba Hashimoto, nazywana przewlekłym limfocytowym zapaleniem gruczołu tarczowego, została opisana po raz pierwszy przez japońskiego chirurga Hakaru Hashimoto w 1912 roku. Dziś wiadomo, że istotą jest niewłaściwa praca układu odpornościowego i wytwarzanie przeciwciał, które są skierowane przeciwko komórkom tarczycy i stan zapalny narządu. Schorzenie diagnozuje się u około 5% dorosłych kobiet i 1% mężczyzn, przy czym częstość zachorowania rośnie z wiekiem. Przyczyny Hashimoto nie są do końca poznane. Specjaliści są zdania, że choroba ma podłoże genetyczne, nie bez znaczenia są jednak czynniki środowiskowe, takie jak dieta, stres, zaburzony rytm snu czy problemy emocjonalne. Hashimoto to choroba podstępna i przewlekła. Rozwija się powoli, po cichu uszkadzając tarczycę i prowadząc do spadku stężenia hormonów tarczycowych we krwi. Nie wywołuje charakterystycznych objawów, w przeciwieństwie do nadczynności i niedoczynność tarczycy, które są konsekwencją stanu zapalnego. Rekomendowane przez naszych ekspertów Dolegliwości związane z Hashimoto wynikają głównie z niedoczynności gruczołu tarczycy i obejmują: zaparcia, ból i sztywność stawów oraz mięśni, uczucie sztywnienia w okolicy bioder i ramion, obrzęk stawów kolanowych, osłabienie mięśni kończyn, wzrost masy ciała, obrzęki twarzy, obfite i przedłużające się miesiączki, zaburzenia owulacji u kobiet, bladą, suchą skórę, uczucie zmęczenia, depresję, ograniczenie zdolności poznawczych. 3. Rozpoznanie i leczenie choroby Hashimoto By rozpoznać Hashimoto, wykonuje się badania z krwi jak: TSH, czyli badanie pozwalające stwierdzić niedoczynność lub nadczynność tarczycy, FT3 i FT4, przeciwciała aTPO (TPO, czyli peroksydaza tarczycowa jest enzymem, który bierze udział w syntezie hormonów tarczycy, przeciwciała niszczą go, a wówczas nie mogą powstawać hormony), stężenia niespecyficznych przeciwciał antytyreoglobulinowych (aTG). Bardzo ważne jest także USG tarczycy, które ilustruje budowę tarczycy, a i uwidacznia typowy dla Hashimoto miąższ. Stwierdza się także zmniejszenie lub zwiększenie tarczycy, jak również jej zmniejszoną echogeniczność Kobiety, które zmagają się z chorobą Hashimoto, powinny pozostawać pod stałą opieką endokrynologa. Konieczne jest leczenie, które ma charakter objawowy. Terapia nie obejmuje przyczyny zaburzenia. Regularne przyjmowanie hormonów tarczycy prowadzi do normalizacji stężenia TSH i powrotu do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Oznacza to, że nie ma skutecznej metody leczenia przewlekłego zapalenia limfocytowego, które zahamowałoby proces niszczenia tarczycy. Na czym polega leczenie Hashimoto? Konieczne jest przyjmowanie lewotyroksyny (Euthyrox, Letrox). To syntetyczny hormon tarczycy. Warto także zażywać jod, który jest niezbędny do syntezy T3 i T4. Dawka leku nie jest ustalana raz na zawsze. To dlatego tak ważne są kontrolne badania poziomu hormonów TSH. Jeśli leczenie było rozpoczęte przed poczęciem dziecka, w ciąży dawka hormonów zostaje zwiększona. To ważne, ponieważ hormony tarczycy przenikają barierę łożyska i są niezbędne dla prawidłowego rozwoju płodu. Potrzebujesz konsultacji z lekarzem, e-zwolnienia lub e-recepty? Wejdź na abcZdrowie Znajdź Lekarza i umów wizytę stacjonarną u specjalistów z całej Polski lub teleporadę od ręki. polecamy Niedoczynność tarczycy to choroba, która dotyka kobiet 5 razy częściej niż mężczyzn. Jest to zaburzenie szczególnie niebezpieczne dla kobiet w ciąży, a także bywa czasem powodem problemów z zajściem w ciążę. Hormony tarczycy są też badane w pierwszej kolejności po zajściu w ciążę. Niedoczynność tarczycy, podobnie jak wszystkie inne zaburzenia związane z gruczołem tarczowym, ma ogromny wpływ na dziecko w czasie trwania ciąży, a także na przebieg całego stanu błogosławionego. Choroby tej nie można bagatelizować, ponieważ może ona skutkować poronieniem lub porodem przedwczesnym, kończącym się śmiercią dziecka. Depositphotos Czy niedoczynność tarczycy zawsze powoduje problemy z zajściem w ciążę? Jak na ten szczególny stan wpływa zaburzenie odwrotne – nadczynność tarczycy? Czym jest Hashimoto oraz oddziałuje na rozwój ciąży? Odpowiedzi na te pytania znajdą Państwo poniżej. Niedoczynność tarczycy a ciąża Aby zrozumieć pojęcie niedoczynności tarczycy należy w pierwszej kolejności zapoznać się z zasadami jej funkcjonowania. Tarczyca jest to gruczoł tarczowy, który zlokalizowany jest w dolnej części szyi człowieka. Ten niepozorny organ jest odpowiedzialny za prawidłową przemianę materii komórek oraz narządów organizmu ludzkiego. Za pracę tarczycy odpowiedzialny jest hormon zwany tyreotropiną, czyli słynne TSH, który wytwarzany jest w przysadce mózgowej. Sama tarczyca produkuje z kolei 3 hormony: kalcytoninę, trijodotyroninę (FT3), a także tyroksynę (FT4). Prawidłowy poziom tych hormonów niezbędny jest do poprawnego funkcjonowania układu ruchu, układu nerwowego, a także układu krążenia, w tym termogenezy (produkcji ciepła). Wymienione hormony pozostają w silnej zależności. Niedoczynność tarczycy jest to więc zaburzenie, w którym tarczyca produkuje zbyt małą ilość hormonów w stosunku do potrzeb organizmu. Według badań w Polsce na niedoczynność tarczycy cierpi 1% mężczyzn i 5% kobiet. Tarczyca a ciąża i inne aspekty naszego życia Niedoczynność tarczycy wpływa negatywnie na wiele aspektów funkcjonowania ludzkiego organizmu. Jest przyczyną takich objawów jak: zmęczenie, senność, bóle mięśni, wypadanie włosów, spadek libido, przyrost serca, spadek tętna i ciśnienia krwi oraz wiele, wiele innych. Choroba ta wpływa w przypadku kobiet również na zaburzenia miesiączkowania oraz ma wpływ na rozwój ciąży. Bardzo wiele kobiet zastanawia się, czy niedoczynność tarczycy powoduje problem z zajściem w ciążę. Według badań, tylko bardzo ostra forma niedoczynności tarczycy może wpłynąć na przedłużenie się czasu starania się o dziecko. Należy jednak podkreślić, iż zaburzenia te mają bardzo negatywny wpływ na rozwój płodu, zwiększają ryzyko poronienia oraz mogą być przyczyną porodu przedwczesnego. Hashimoto a ciąża Hashimoto jest jednym z najczęściej występujących zaburzeń tarczycy oraz chorobą, która powoduje niedoczynność tego gruczołu. Jest to choroba autoimmunologiczna. Choroba Hashimoto to inaczej stan zapalny tarczycy, który charakteryzuje się tym, że organizm odczytuje białka tarczycowe jako wrogie i stara się je zwalczyć, produkując przy tym dużą ilość przeciwciał. W efekcie tarczyca jest powoli niszczona, a jej funkcjonowanie coraz bardziej się pogarsza. Zewnętrzne objawy choroby Hashimoto podobne są do symptomów niedoczynności tarczycy, ponieważ to zaburzenie może ją powodować. Hashimoto to poważny stan zapalny tarczycy, który może być przyczyną problemów z zajściem w ciążę. Zdarza się jednak, że pacjentki zachodzą w ciążę bardzo szybko, a choroba wykrywana jest potem, przy okazji powstania pierwszych komplikacji. Hashimoto zwiększa bowiem ryzyko poronienia, a czasami jest przyczyną notorycznych poronień przedwczesnych. Ponadto choroba ta wpływa negatywnie na rozwój płodu – powoduje zaburzenia oddychania u dziecka, upośledzenie umysłowe lub zmniejszony poziom inteligencji. Bardzo ważna jest więc profilaktyka i przebadanie hormonów tarczycy jeszcze przed rozpoczęciem starania się o dziecko. W przypadku ujawnienia się opisanych nieprawidłowości, można wyregulować za pomocą leków poziomy hormonów tarczycy, a tym samym zapobiec przykrym konsekwencjom. Zobacz też: Poporodowe zapalenie tarczycy Nadczynność tarczycy a zajście w ciążę Nadczynność tarczycy to kolejny rodzaj zaburzenia pracy gruczołu tarczowego. Jak nazwa wskazuje jest to choroba, wywołana odwrotnymi do niedoczynności tarczycy zaburzeniami. O nadczynności tarczycy mówi się bowiem wtedy, gdy tarczyca (oraz przysadka mózgowa) produkuje zbyt dużą – w stosunku do potrzeb organizmu – ilość hormonów TSH, FT3 i FT4 oraz kalcytoniny. Jest to choroba, która dotyka 1-2% Polaków, głównie kobiet w wieku od 20 do 40 lat. Objawy nadczynności tarczycy są odwrotne niż objawy charakterystyczne dla niedoczynności. Osoby cierpiące na to zaburzenie bardzo często odczuwają uczucie gorąca, borykają się z kołataniem serca, drżeniem rąk, wzmożoną potliwością, częściej oddają stolec, a także mają problem wytrzeszczem oczu, nerwowością i rozdrażnieniem. Nadczynność tarczycy, podobnie jak wszystkie choroby, polegające na zaburzeniach pracy tego gruczołu mają negatywny wpływ na rozwój ciąży. Nadczynność tarczycy może być bowiem powodem powstawania stanu przedrzucawkowego (nadciśnienia tętniczego oraz obecności białka w moczu) kobiet w ciąży, niewydolności serca, ale też odklejania się łożyska i – podobnie jak w przypadku niedoczynności tarczycy – poronienia lub porodu przedwczesnego. Zobacz też: Seks w ciąży: czy orgazm jest bezpieczny dla dziecka? Najlepsze podpaski poporodowe Niedoczynność tarczycy i jej wpływ na dziecko Niedoczynność tarczycy jest chorobą, której nie można bagatelizować w żadnym okresie swojego życia, a w szczególności w trakcie ciąży. Nieleczone schorzenie może mieć bardzo negatywny wpływ na rozwijające się w brzuchu matki dziecko. Choroby tarczycy mogą powodować komplikacje w ciąży, takie jak poronienie lub krwawienia, a czasami przyczyniają się do notorycznych poronień we wczesnej ciąży. Ponadto niedoczynność tarczycy może skutkować przedwczesnym porodem, co jest szczególnie szkodliwe dla dziecka, ponieważ wcześniaki narażone są na liczne choroby, w tym wady wrodzone, podatność na infekcje, a co najważniejsze – charakteryzują się dużo większą śmiertelnością niż dzieci urodzone w terminie. Oprócz wymienionych komplikacji, niedoczynność tarczycy bardzo często powoduje odklejanie się łożyska, które może wywoływać śmierć płodu, a nawet zgon matki. Niedoczynność tarczycy bardzo negatywnie wpływa na rozwój dziecka. Dlatego tak istotne jest zdiagnozowanie choroby w pierwszym trymestrze ciąży, bowiem w tym okresie dochodzi do organogezy, czyli kształtowania się narządów płodu, jego układu nerwowego oraz wielu innych. Na tym etapie płód nie ma wykształconego swojego hormonu tarczycy, która tak jak w przypadku późniejszej ciąży, może go wspierać swoimi hormonami. Nieleczona niedoczynność tarczycy w pierwszym trymestrze ciąży skutkuje zaburzeniami neuropsychologicznymi, które w trakcie życia dziecka objawiają się trudnościami w nauce, zaburzeniem koncentracji oraz niskim ilorazem inteligencji. Ponadto dzieci, u których matek zdiagnozowano niedoczynność tarczycy, bardzo często po porodzie borykają się z zaburzeniami oddychania. Nierzadką konsekwencją tego rodzaju schorzenia jest również niska waga urodzeniowa malucha. Jak widać, niedoczynność tarczycy ma ogromny wpływ na dziecko, dlatego hormony wydzielane przez ten gruczoł powinny być regularnie kontrolowane w trakcie ciąży. Nie można więc bagatelizować niedoczynności tarczycy, ponieważ nieleczona grozi bardzo negatywnymi konsekwencjami, a nawet ryzykiem utraty dziecka. [Zdjęcie główne: Depositphotos] Jaki jest związek pomiędzy tą chorobą autoimmunologiczną a płodnością? Jak przy Hashimoto planować ciążę? Czy autoimmunologiczne zapalenie tarczycy zwiększa ryzyko poronienia? Jak leczyć chorobę w czasie ciąży oraz po porodzie? Sprawdź! Co to jest Hashimoto w ciąży? Jak zwiększyć szansę na posiadanie dziecka, chorując na autoimmunologiczne zapalenie tarczycy? Jak przy Hashimoto planować ciążę? To pytania najczęściej zadawane lekarzom przez pacjentki zmagające się z limfocytarnym zapaleniem tarczycy, nazywanym w skrócie chorobą Hashimoto. Schorzenie należy do chorób autoimmunologicznych, co oznacza, że w jego przebiegu układ odpornościowy organizmu wytwarza przeciwciała, które atakują tarczycę, prowadząc do jej wyniszczenia. Zniszczony gruczoł tarczowy przestaje produkować i wydzielać hormony. W konsekwencji rozwija się hipotyreoza, czyli niedoczynność tarczycy, która daje szereg nieswoistych objawów. Jednym z nich są zaburzenia płodności. Objawy Hashimoto w ciąży Największym zmartwieniem kobiet chorujących na Hashimoto są właśnie zaburzenia płodności. Chorobie tej towarzyszy jednak szereg kłopotliwych i nieprzyjemnych objawów, z którymi musi się zmagać chora osoba, jak: uczucie ciągłego zmęczenia i osłabienia, senność, kłopoty z koncentracją, problemy skórne (sucha skóra), wypadanie włosów, wahania nastroju, skłonność do depresji, wysoki poziom cholesterolu, problemy z wagą (zwiększenie masy ciała); Niedobór hormonów tarczycy powoduje także: wtórną hiperprolaktynemię, zaburzenia wydzielania gonadoliberyny (GnRH), osłabioną odpowiedź lutropiny (LH), W efekcie kobiety mają bezowulacyjne cykle miesiączkowe lub nawet przestają miesiączkować. Niedobór hormonów tarczycy wpływa także na metabolizm estrogenów oraz zmniejsza stężenie SHBG (białka wiążącego hormony płciowe), co dodatkowo wpływa na zaburzenia owulacji. Zajście w ciążę przy hipotyreozie nie jest jednak niemożliwe, ale niezbędne jest wyrównanie funkcji tarczycy przed poczęciem. Co warto podkreślić, nie każda kobieta z chorobą Hashimoto ma stwierdzoną hipotyreozę. Zdarza się tak, że stężenia hormonów tarczycy (HT) i hormonu tyreotropowego (TSH) są na odpowiednim poziomie przy podwyższonym stężeniu przeciwciał przeciw tarczycy. U kobiet w eutyreozie z podwyższonym mianem przeciwciał przeciwtarczycowych, zaburzenia płodności występują nawet 2 razy częściej niż u kobiet zdrowych. Mechanizm tego zjawiska nie jest do końca znany. W takiej sytuacji kobieta powinno pozostawać pod stałą kontrolą endokrynologa, a leczenie powinno być indywidualnie dobierane do konkretnego przypadku. Przyczyny Hashimoto w ciąży Niestety nie są znane powody, dla których układ odpornościowy atakuje tarczycę. Możliwości jest wiele, jak np. wirus lub bakteria, a także predyspozycje genetyczne czy czynniki środowiskowe (zaburzony rytm snu, stres, nieodpowiednia dieta). Związek między chorobą Hashimoto a ciążą jest szeroko omawiany przez środowisko lekarskie. Na licznych konferencjach naukowych endokrynolodzy, ginekolodzy oraz lekarze innych specjalizacji dyskutują nie tylko na temat trudności z zajściem w ciążę przez kobiety cierpiące na Hashimoto, ale także o problemach z utrzymaniem ciąży i komplikacjach przy porodzie. Powołuje się specjalne zespoły ekspertów ds. opieki tyreologicznej w ciąży. Duże zainteresowanie w ostatnich latach chorobami autoimmunologicznymi, a co za tym idzie większa ilość badań naukowych na ten temat dają nadzieję wielu kobietom, które musiały zrezygnować z macierzyństwa. Co mówią najnowsze badania naukowe o zależności między Hashimoto a ciążą? Hashimoto a poronienia Znaczna część badań naukowych skupia się na zwiększonym ryzyku poronienia przy Hashimoto aniżeli na trudnościach z zajściem w ciążę (Syrenicz, Syrenicz, Sworczak, Garanty-Bogacka, Zimnicka, Walczak, 2005; Hubalewska-Dydejczyk, Lewiński, Milewicz, Radowicki, Poręba, Karbownik-Lewińska, Marta Kostecka-Matyja 2011). Naukowcy alarmują, że podwyższone miano przeciwciał przeciwtarczycowych wiąże się z 3-krotnym wzrostem częstości poronień. Powodem poronień ma być niekorzystny wpływ przeciwciał przeciwtarczycowych na łożysko i płód. Badania kliniczne dowiodły, że zażywanie lewotyroksyny przez pacjentki z chorobą Hashimoto, które pozostają w eutyreozie, wpływa korzystanie na utrzymanie ciąży. Badano także skuteczność terapii immunoglobulinami, ale wyniki nie były jednoznaczne. Warto jednak podkreślić, że terapia powinna być dobierana indywidualnie na podstawie badań diagnostycznych. Hashimoto w ciąży Trudnym wyzwaniem dla lekarzy jest leczenie choroby Hashimoto w ciąży. W okresie ciąży dochodzi do licznych zmian hormonalnych. Fizjologicznie zmieniają się stężenia hormonów tarczycy i TSH. Obserwuje się także zwiększone wydalanie jodu z moczem. To wszystko sprawia, że choroby tarczycy nie tylko ujawniają się w czasie ciąży, ale dodatkowo są trudne do rozpoznania. Z badań wynika, że choroba Hashimoto jest najczęściej wykrywanym zapaleniem tarczycy u ciężarnych (Syrenicz, Syrenicz, Sworczak, Garanty-Bogacka, Zimnicka, Walczak, 2005). Podwyższone miano przeciwciał przeciwtarczycowych bez zmian stężeń hormonów tarczycy i TSH obserwuje się u 6-11 proc. ciężarnych. Natomiast u kobiet z podwyższonym stężeniem TSH przeciwciała występują w 40-60 proc. przypadków. Leczenie choroby Hashimoto w ciąży zależy w dużej mierze od stężenia HT i TSH. Naukowcy nie ustalili jednoznacznych zasad postępowania w przypadku autoimmunologicznego zapalenia tarczycy u ciężarnych z eutyreozą. Natomiast przy niedoczynności tarczycy w przebiegu Hashimoto w czasie ciąży konieczne jest przyjmowanie lewotyroksyny i monitorowanie stężenia hormonów. Zaś u pacjentek, które chorowały na niedoczynność przed ciążą, leczenie zwykle polega na zwiększeniu dawki lewotyroksyny. Ciąża przy Hashimoto wiąże się z koniecznością częstego monitorowanie stężeń TSH. Hashimoto po porodzie Jak postępować z chorobą Hashimoto po ciąży? Po porodzie kobieta powinna nadal monitorować stężenie hormonów tarczycy i hormonu tyreotropowego z uwagi na duże ryzyko zachorowania na poporodowe zapalenie tarczycy (PZT). Choroba ujawnia się w ciągu 12 miesięcy po porodzie u średnio 10 proc. kobiet i zwykle ma charakter przejściowy. Na schorzenie najbardziej narażone się panie z dodatnim mianem przeciwciał anty-TPO. Dlatego zaleca się im kontrolę TSH w okresie 6 tygodni i 3, 6 oraz 12 miesięcy po porodzie. Kobiety, które chorowały na niedoczynność tarczycy spowodowaną Hashimoto przed ciążą, zwykle kontynuują leczenie dawkami L-tyroksyny, które przyjmowały przed zajściem w ciążę i monitorują stężenie TSH. Warto podkreślić, że przyjmowanie syntetycznych hormonów tarczycy po porodzie nie uniemożliwia karmienia piersią.

hashimoto a zajście w ciążę forum